KİTABIN ADI: YABANCI 

-Yabancı-

Kısaca...

Romanın kahramanı Mersault, gerçeklikten algıladığını yorumlamakta güçlük çeken, varoluşun anlamını arayan ve etrafında yaşananlara karşı duruşu itibarıyla 'Yabancı' bir adamdır. Mersault bir gün şuursuzca Arap asıllı bir adamı öldürür ve ardından yargılanma süreci başlar. Bu süreç içerisinde Mersault'un bilinç akışını yakından takip eder ve hissettiklerine ortak bir duygu durumu geliştirmiş oluruz.

Yaşamın getirdiklerini sorgusuzca kabul eden bir adam...

Kitap, Mersault'un annesinin ölüm haberini almasıyla başlar. Cenaze töreni sırasında ve ardından gerçekleşen olaylar Mersault'un perspektifinden anlatılır. Sevgilisiyle olan ilişkisi dahil diğer insanlarla arasında aşılamaz bir soğukluk olduğunu sezdiğimiz Mersault'un hissettikleri tensel zevklerin ötesine geçemez.

Mersault'un 'arkadaşıyla' arasında münakaşa yaşadığı Arap asıllı adamı öldürdüğü gün aynı zamanda hayatının da değiştiği gündür. Bu suçtan yakalandığında ve yargılandığı zaman bile kendini ifade etmeye gerek duymaz. Hiçliğin içinde varlığını sürdüren Mersault idam edileceğini öğrendiğinde de tepkisizdir. Ta ki yüzleştiğinde kendini ifade etmeye değer biriyle karşılaştığı ana kadar. Bu kişi ise hapishanedeki hücresinde onu ziyarete gelen peder olur. Pederle tartıştığı sırada Mersault'un her şeye olan inançsızlığının nedenlerini öğrenmiş oluruz.

Olacaklar olur...

Okuyucu kitabı okurken Mersault'la özdeşleşmenin zor bir durum olmasına karşın almış olduğu cezanın geri çekilmesini istiyor çaresizce... Fakat hayatta bazı kararlar alınmıştır ve bunu yaşamaktan başka çareniz yoktur. Yabancı, olan şeylerle mücadelenin, edilse de edilmese de bazen bir şeyleri değiştirmediğini gösteriyor.

-içinden...

Bir insan yaşamının yarısı söylenmeyeni anlamakla, başını çevirmekle, susmakla geçer.

...tuhaf biri olduğumu, beni kuşkusuz bu yüzden sevdiğini ama belki günün birinde yine aynı sebepten nefret edebileceğini mırıldandı...

İnsan, hayatını hiç değiştiremez ki. Zaten herkesin hayatı birbirinin aynıdır.

Öyle bir gün geliyor ki, insan olması gerektiği yerde olmak istiyor. Ama kimi kez yaşamak için, intihar etmekten daha çok cesaret gerekiyor.

Son olarak...

Yabancı, gerçekleşenlere toplumun kabul edebileceği tepkiler dışında tepkiler vermek veya tepkisiz kalmak gibi tavırlar sergilendiğinde; aykırı olduğunuzda karşılaşabileceğiniz durumlara iyi bir örnek. Öte yandan tepkisizliğin kendiniz için bile ne kadar tehlikeli olabileceğini ve kendi içinizde, derinlerde bir başka benlik olduğunu görebileceğiniz bu kitabı okumayı seçtiniz...

İyi okumalar.

KİTABIN ADI: DELİ KADIN HİKAYELERİ  

-ARKA KAPAK-

''Aklın kıyısında gezinen. kadınlıklarını bir lanet gibi sırtlarında taşıyan, hepsi 'kaybetmeye' yazgılı, içe işleyen yalnızlıklarıyla kalp burkan hayatlar, varoluş kabusları...''

''Kalemini zehire, kana, cinnete, ölüme ve hayata aynı lezzetle batıran Mine Söğüt'ten unutulmayacak yirmi bir delilik hikayesi...''

---

Deli Kadın Hikayeleri'nde her bir hikaye okuyucusuna çok farklı hisler yaşatıyor. Bu hikayeler, kendi karanlığında boğulmuş, sahip olduğu hiçbir şeyden tat alamayan, ruhlarını kaybetmiş kadınların hikayelerinden oluşuyor.

Bir hikayede yaşlı bir kadın, geçmişe olan özlemini ve artık geri dönüşü olmayan eski günleri hatırlarken yada annesi intihar etmiş bir kızın gözünden adım adım annesinin intihara meyil eden zihninin derinliklerinde kayboluyorsunuz ve ister istemez kitap bu karanlığı size de bulaştırıyor.

Her hikaye ortalama 5-10 sayfa kadar. Başladığınız hikayeye alışmaya çalışırken, son birkaç paragrafta hikayedeki kadınla özdeşleşmeye başlıyorsunuz ve ardından hikayenin sonuna geliyorsunuz. Hikaye sona erdiğinde ise karakterin hikayesinin oldukça kısa bir şekilde anlatılmış olmasına rağmen, aranızda oluşan derin bağa bir hayli şaşırıyorsunuz.

Karakterlerin yaşadığı acılar her ne kadarda sizin yaşantınızla alakasız gibi görünse de, hikayelerde anlatılmış tüm acıları yüreğinizde hissediyorsunuz. Bunda, hikayelerin yaratıcı olmasının yanı sıra Mine Söğüt'ün kaleminin muazzam tutarlılığının etkili olduğunu söyleyebiliriz.

Kitapta hikayelerin aralarında karşınıza çıkan resimler hikayeleri destekleyici tarzda çizilmiş. Bu resimlerin insanı melankolik bir ruh haline soktuğunu ve derin düşüncelere teşvik ettiğini de söylememiz gerekiyor.

 

~ içinden...

''Hani derler ya insan ölürken hayatı bir film şeridi gibi gözlerinin önünden geçermiş, yok çocuğum, yalan. Ben ölüyorum ve hayatım bir film şeridi gibi gözlerimin önünden filan geçmeyecek. Hissediyorum. Ben unutmak istiyorum doktorcuğum. Eskiden olan her şeyi unutmak. İnsan ölürken geçmişi hatırlarsa çok üzülür değil mi? İnsan ölürken kendi kendini niye üzsün ki? Je veux seulement oublier... Ah doktorcuğum o şarkıyı alırken içimden çok dikkat et çok güzel bir cümle vardır, o düşmesin: Vie qui veut me tuer, beni öldürmek isteyen hayat, c'est magnifique, muhteşemdir. Hayat bu kadar muhteşem olmasaydı çocuğum, o şarkıları söyleyecek , o şarkıları melodi melodi ezberleyecek şevki nasıl bulabilirdik, değil mi ya!''

Son olarak, Deli Kadın Hikayeleri'ni okumak isteyen sevgili okuyucularımıza şunları söylemek istiyorum;

Kitabı bitirdiğinizde bambaşka bir bakış açısına sahip olacağınızı söyleyebilirim. Bir kadını anlamanın imkansız olduğunu söyleyenler, kadının her zaman mutsuz olduğunu, kötülüğün onun ruhunda olduğunu söyleyenler var. Fakat hiç düşündük mü, kadın ya o hayalini kurduğunuz kadın olmak istemiyorsa? Kadın ya anne veya eş olmak istemiyorsa? Kadın ya yaşlandığında yeniden genç ve güzel bir kadın olmak istiyorsa? Kadın ya kedilerle doyasıya konuşmak istiyorsa? Kadın ya dilediğince 'KADIN' olmak istiyorsa?

Bu kitabı okuduğunuzda bu mevzularla derinden ilişkili olacaksınız.

İyi okumalar.

30.07.2016

Nihan Polat